بهانه های دلواپسی

صبح امروز نقره ای نیست. باریکه ای طلایی از درز های پرده، اتاقام را بیدار می کند. به گنجه کتاب ها سر می زنم. کتاب هایی که باید برایت بخوانم. کتاب هایی که بایدقرض بدهم را سوا می کنم. کتاب های دو نفری را هم.چقدر بی تابدست ها و چشمان تو اند. تو هنوز خوابی.عطر صبحانه هم بیدارت نمی کند.صدای ریختن چای در فنجان. صدای چیدن سفره.سفره ای که بعد ماه ها قرار است نان بیات را فراموش کند. حادثه ها تمام شده...

ادامه مطلب